Beroerte centrum
Huis>Beroerte centrum>Inhoud
Huis>Beroerte centrum>Inhoud
Achtergrond:Een beperking van de bovenste ledematen komt vaak voor bij een beroerte en kan een verwoestende impact hebben op het dagelijks leven van overlevenden van een beroerte. Conventionele revalidatiestrategieën gericht op motorische beperkingen bij overlevenden van een beroerte omvatten de multidisciplinaire behandelingen van fysiotherapie en ergotherapie. Recentelijk maken technieken zoals door dwang geïnduceerde bewegingstherapie, spiegeltherapie (MT) en robotondersteunde therapie gebruik van eindeffectorsystemen. Hoewel in verschillende onderzoeken is gerapporteerd dat dergelijke benaderingen effectief zijn, vereisen ze grotendeels een minimaal niveau van resterende beweging van de paretische ledematen, en dit sluit een groot deel van de patiënten met een beroerte uit, zoals in het geval van CIMT. Het gebruik van op de hersenen-computerinterface (BCI) gebaseerde motorische beelden (MI) biedt een alternatieve vorm van revalidatie om het probleem aan te pakken waarmee patiënten met een verwaarloosbare resterende motorische functie worden geconfronteerd.
Objectief:Deze gerandomiseerde gecontroleerde haalbaarheidsstudie onderzoekt de mogelijkheid voor klinische toepassing van de op de Brain-Computer Interface gebaseerde Soft Robotic Glove (BCI-SRG), waarin activiteiten van het dagelijks leven (ADL)-georiënteerde taken voor revalidatie na een beroerte zijn opgenomen.
Methoden:Elf gerecruteerde patiënten met een chronische beroerte werden gerandomiseerd in de BCI-SRG- of Soft Robotic Glove (SRG)-groep. Elke groep onderging een interventie van 120-minuten per sessie, bestaande uit 30-minuten standaard armtherapie en 90-minuten experimentele therapie (BCI-SRG of SRG). Om ADL-taken uit te voeren, gebruikte de BCI-SRG-groep motorische beelden-BCI en SRG, terwijl de SRG-groep SRG zonder motorische beelden-BCI gebruikte. Beide groepen kregen 18 interventiesessies gedurende zes weken. De scores van de Fugl-Meyer Motor Assessment (FMA) en de Action Research Arm Test (ARAT) werden gemeten bij aanvang (week 0), na de interventie (week 6) en follow-ups (week 12 en 24). In totaal voltooiden 10/11 patiënten het onderzoek, waarbij er 5 in elke groep waren en 1 stopte.
Resultaten:Hoewel er geen significante verschillen tussen de groepen waren voor FMA en ARAT tijdens de interventie van 6- weken, leek de verbetering van FMA en ARAT aan te houden na de interventie van 6- weken voor de BCI-SRG-groep, vergeleken met de SRG-controle. Overigens rapporteerden alle BCI-SRG-proefpersonen een gevoel van levendige beweging van het bovenste lidmaat met een beroerte, en bij 3/5 bleef dit fenomeen voortduren na interventie, terwijl geen van de SRG's dat deed.
Conclusie:BCI-SRG suggereerde waarschijnlijke trends van aanhoudende functionele verbeteringen met bijzondere kinesthetische ervaringen die langer duren dan actieve interventie bij chronische beroerte, ondanks de grote behoefte aan grootschalig onderzoek om de statistische significantie te verifiëren.Het toevoegen van BCI aan zachte robottraining voor ADL-georiënteerde revalidatie na een beroerte is veelbelovend voor duurzame verbeteringen en opgewekte perceptie van motorische bewegingen.
Als de innovatieve op hersenen-computerinterface gebaseerde zachte robothandschoen (BCI-SRG), kan de Syrebo handrevalidatierobot (BCI), gebaseerd op de principes van motorische beelden en neurale plasticiteit, een bidirectionele neurale stimulatie met gesloten lus bereiken. , waardoor de effectiviteit van de revalidatie aanzienlijk wordt verbeterd.Het maakt gebruik van een op de hersenen geïnspireerd algoritme om EEG vast te leggen, waardoor de nauwkeurigheid van de gegevens wordt gegarandeerd. Tegelijkertijd kan het EEG-signaalgegevens verzamelen en op software bekijken, wat referenties biedt voor revalidatieprogramma's en klinisch onderzoek.Request demo & trial: [email protected]
Referentie: Cheng N, Phua KS, Lai HS, et al. Hersen-computerinterfacegebaseerde zachte robothandschoenrehabilitatie voor een beroerte. IEEE Trans Biomed Eng. 2020 december;67(12):3339-3351.
